Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

νερομπογιες

Να χε κι αλλα χρωματα,
κι αλλα,
κι αλλα τοσα

Και λιγο ακομα νερο.

Να τα ανακατευει τα χρωματα με το πινελο και το νερο και το οινοπνευμα
και να ανακατευονται τα ύδατά της.

Και να σκουραινουν.
Και να φωτιζουν.

Και να σκιζει τις ακουαρελες και να τις χαριζει και να τις μουτζουρωνει.

Γιατι μονο ετσι εξηγειται η ζωη πια.

3 σχόλια:

Χρυσάνθη είπε...

Η ζωή είναι ένα μπέρδεμα πια...

magda είπε...

Όμορφα λόγια με διάχυτη την πίκρα και την απογοήτευση...
Γράφεις υπέροχα!!!
Καλημέρα!

Nalia είπε...

Σ ευχαριστω πολυ Μαγδα! Λινι, εμεις εχουμε πολλα να πουμε...