Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

ενηλικιωση

Βγηκαμε εξω να παιξουμε
ενω ειχε πια δυσει.
Μολις που προλαβαμε
να δεσουμε τις κορδελες στα ποδηλατα μας,
να χαραξουμε το δρομο με κιμωλια.
Και μας φωναξανε παλι μεσα.

Ο ηλιος μας ξεγελασε τη μερα εκεινη.

1 σχόλιο:

magda είπε...

Γίνεται...
Είναι δύσκολο να θέλεις να ξεφύγεις και να σε γυρίζουν πίσω...
Πολλά φιλάκια