Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

σπιτι

Η αιωνια επιθυμια 
το μοιρασμενο κρεβατι 
οι μοιρασμενοι τοιχοι
να σου δωσω τα βιβλια μου 
να μου δωσεις τους αριθμους σου
σε εναν καναπε 
χωρις ηλιοβασιλεματα βαρια
μπλεγμενα ποδια 
και βλεμματα που συναντιουνται στα διαλλειματα της εικοσιτετραωρης ζωης
η γλυκια ρουτινα
μαγειρικη σε πειραματικο σταδιο
κι οι ωρες να γλιστρανε σε σεντονια καθαρα.
Κι εγω σου λεω,
να φευγεις, 
φτανει μοναχα να γυρνας. 




2 σχόλια:

χαμένη σε ένα ατέρμονο όνειρο είπε...

ταυτίζομαι_




έτσι..να φεύγεις.
αρκεί μονάχα να γυρίζεις πάλι..



πανέμορφο!

ήλι είπε...

φτανει μοναχα να γυρνας!
αυτο ακριβως...