Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

ψευτικη βολτα


Οι κερασιες σου με ακολουθουν
οπου κι αν παω,
σαν μιας πριγκιπισσας
παγωμενης
μεσα στην ανοιξη ακολουθοι.
Με περιβαλλουν ασφυκτικα γλυκα
με τα ανθισμενα ξιφη τους,
κρατανε τους ανεπιθυμητους μακρυα.
Οι κερασιες σου κι ας μην εχουν αρωμα
μυριζουν,
με υπνωτιζουνε,
με κανουν παιδι.
Να τρεξω να κοψω τα ανθη σου,
κι ας τα χωσω αδιαφορα στις τσεπες μου μετα.

(τα ωραιοτερα, μεγαλυτερα ψεμματα ο ιδιος σου ο εαυτος θα σου τα πει. μην κανεις τον κοπο απο αλλους να τα δεχτεις)

8 σχόλια:

Summertime Blues είπε...

ωραία η ανάγνωση αυτού του κειμένου.
καλό Σαββατόβραδο!

Lyriel είπε...

Πολύ σωστά ! Και τέλεια η φωτογραφία επίσης :) Η αλήθεια άλλωστε, συνήθως προσβάλει.. Φιλάκια *

Blur είπε...

Μα πόσο σ'αγαπάω. Αλήθεια!

Joanne the lunatic dreamer είπε...

και τι θα γίνει αν αποδειχτεί πως στο τέλος ακόμα και οι κερασιές έχουν αγκάθια?προφανώς εσύ θα συνεχίζεις να κόβεις τα άνθη τους,απομυζώντας κάθε γλυκό τους ψέμα,καθώς θα χάνεσαι στη δίνη του αναπόφευκτου.

*Καλό σου απόγευμα γλυκιά Nalia.
με ταξίδεψες για ακόμα μια φορά♥

magda είπε...

Πανέμορφα και παραστατικά είναι τα λόγια, καθώς και η ανοιξιάτικη φωτογραφία!!!
Και είναι τόσο αληθινά!
Γιατί αποκαλείς "ψεύτικη" την βόλτα;

rainmaker's phantom είπε...

μ'αρέσει πολύ πολύ..Αλλά μου αφήνει κάτι μελαγχολικό ακόμα..
Καληνύχτα<3

Κάποια* είπε...

Αα είναι πολύ ωραίο,αλλά όντως αφήνει μια γλυκιά μελαγχολία!
καληνύχταα*

Νυχτοπεταλούδα είπε...

Μελαγχολικό, μα συνάμα όμορφο, κι λαμπερό...

καλησπέρα