
Που να σε βαλω πες μου,
σε ποια τσεπη να σε χωρεσω,
και σε ποιο τρυπιο συννεφο του ουρανου μου να σε στριμωξω,
λαθρεπιβατη των ακαταστατων αποσκευων μου;
Πως να σε δεσω πλαι μου,
να μην κυλας απο τις χαραμαδες των πλανων μου,
και πως να μη χτυπας στην κουφια χουφτα μου μεσα;
Πως να σε ενσωματωσω
στο χαρτη της μικρης μεγαλης ηπειρου που θελω να ανακαλυψω μπουσουλωντας;
Πως να σε παρω μαζι μου, να σε διπλωσω να σε μικρυνω να σε μεγαλωσω να σε μαγεψω να σε εχω παντα διπλα μου να αναπνεεις μονο με τις δικες μου μπουκαλες οξυγονου;
Ποσο να πληρωσω τους Δελφους
για να σε δουν στο ανισσοροπο μελλον μου;
11 σχόλια:
κι όμως...για όλα αυτά έχουμε εγκφαλο με απεριόριστες δυνατότητες μνήμης (ας πούμε)
Πόσο όμορφα γράφεις=')
Πολύ γλυκό:)
Aν θές διάβασε μας http://allazontasmk.blogspot.com/
καληνύχτα:)
δυναμικά...αποφασιστικά!
Μ' αρέσει ο τρόπος σου. Όμορφο.
Καλό βράδυ να έχεις.
πές μου τον τροπο και θα το κάνω με κάθε τίμημα.....
γεια χαρα ! :)
τι όμορφο :')
πλήρωσε με όσο αίμα μπορείς καλημέρα!
Απ' ότι βλέπω αξίζει...
προσπάθησε να κρατήσεις αυτόν τον μετατροπέα στη ζωή σου,
να μετατρέπει τόσο όμορφα τις σκέψεις σου σε λέξεις...
μου τον δανείζεις; κάπου έχω χάει τον δικό μου!
Είσαι υπέροχη :)
Καλό μήνα **
Πες με και εμενα τον τροπο αν τον βρεις...Και οπως λεει το τραγουδι...Αυτος θα προσπαθει (Ελπιζω).
να γράψεις βιβλίο!
Δημοσίευση σχολίου