Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

γεμιστά

Θα θελα να πω πολλά, αλλά λέω να κόψω τις κακές συνήθειες.
Νιώθω τόσο περίεργα.
Ανυπομονώ να φύγω και ανυπομονώ να γυρίσω.
Ανυπομονώ να περάσει ο καιρός.
Ανυπομονώ να γεμίσω εικόνες, και ο Χριστόφορος μου το υποσχέθηκε, "είναι μόνο η αρχή".
Ανυπομονώ για εκείνη τη στιγμή, καποιοι θα με καταλάβουν.
Το μόνο που θέλω ειναι χρόνος παραγεμισμένος.
Χρόνος γεμάτος, για να μη νιώθω τα λάθη.
Χρόνος γεμάτος για να μην αναζητώ.
Για να μην ξοδεύω.
Για να μην περιμένω.
Για να γίνω ψυχρή.
Χρόνος γεμάτος απο πολλά μικρα τίποτα και καμποσα κάτι, για να καταλάβω πόσο χαζή είμαι που τόσο καιρό νόμιζα οτι ζούσα κατι αληθινό ενώ τη ζωή σου στη ζητάνε επι πληρωμή, δεν την χαρίζεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια: