Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

Μα ποιοί είμαστε τελικά;



Η αλήθεια είναι πως δεν έχω και την καλύτερη άποψη για «εμάς», την ιδιαίτερη κάστα των δημοσιογράφων.

Μας θεωρώ επαγγελματίες βρώμικους, υποχθόνιους, ένα γένος ουδέτερο, σκυμμένο πάνω από ένα γραφείο με πορτατίφ χαμηλού φωτισμού, τρίβουμε τα χέρια σε μια πετυχημένη είδηση, ή να ξεφυσάμε τόνους καπνού του εκατοστού τσιγάρου σε μια προσωπική αποτυχία αντίστοιχα.

Την άποψή μου ήρθε να ενισχύσει η ταινία «Ήρωας κατά λάθος».
Μια υπερβολικά φιλόδοξη δημοσιογραφική ομάδα, να κυνηγάει το τέλειο, από την εντυπωσιακή ρεπόρτερ μέχρι τον τελευταίο καμεραμάν.

Ο καθένας στον τομέα του, κι εμείς στον δικό μας.
Η ρεπόρτερ να προσπαθεί να αγγίξει αυτό το κάτι που θα της δώσει μια ακόμη γλυκιά σπρωξιά προς την κορυφή και θα πιάσει τους συναδέλφους της στον ύπνο. Δεν ξέρει τι ακριβώς είναι αυτό το «κάτι», αλλά θα κάνει τα πάντα για να το μάθει. Θα σκάψει βαθιά, θα γκρεμίσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σαν πύργο από τραπουλόχαρτα, μα τι λέω, σαν πύργο από ένα…τίποτα.
Πρέπει να τα μάθει όλα, να μας τα δείξει όλα, έτσι θα βγάλει την είδηση, αυτό πιστεύει ότι θέλει το κοινό.
Θα σκαλίσει καρδιές και δεν θα διστάσει να κάνει έναν άντρα, ένα παιδί, ένα ολόκληρο έθνος να λυγίσουν και να δακρύσουν από συγκίνηση, από θλίψη, από χαρά, να δακρύσουν δίχως να ξέρουν το γιατί πολλές φορές. Αυτό είναι δημοσιογράφος;

Ανοίγω την τηλεόραση. Οι ταραχές στη Βομβάη σε αναβρασμό, απλοί πολίτες κρατούνται όμηροι, και βομβιστές αναλαμβάνουν δράση εδώ κι εκεί. Μέσα στον πανικό, μια μεγάλη φωτιά μαίνεται σε κτήριο, έτοιμη να ξεσπάσει, να παρασύρει στο διάβα της όποιον τολμήσει να την υποτιμήσει.
Και κάπου εκεί, μια ρεπόρτερ. Αναμεταδίδει το γεγονός, κάτω, στο δρόμο, σκυμμένη, μισοφοβισμένη, μα ακόμα δυνατή.
Ξέρει ότι κινδυνεύει, μα μένει εκεί, νιώθει το χρέος να μεταδώσει την είδηση, να μάθουμε εμείς, οι απλοί, ασφαλείς στα σπίτια μας. Παρακολουθούμε την είδηση, εξελίσσεται μπροστά μας, γιατί αυτή η ρεπόρτερ είναι εκεί, δεν φοβάται, πρέπει να μας τα δείξει όλα, πρέπει να τα μάθουμε όλα. Εμείς ήσυχοι, κάνουμε βόλτες με το βλέμμα πάνω στην οθόνη, αφομοιώνουμε πληροφορίες και εικόνες. Αυτή το ζει. Αυτό είναι δημοσιογράφος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: